Het is nu een jaar geleden dat Marcia is overleden.
De tijd lijkt voorbij te vliegen.
Er is in een jaar tijd voor mij heel veel veranderd.
Maar nog elke dag denk ik aan Mar. ,nog elke dag vraag ik mij af wat zal zij verteld en gedacht zou hebben.
Ik ben nog steeds op zoek naar haar mening/feedback.
Ik weet dat wij meestal wel op 1 lijn zaten en dat wat ik deed en doe zij ook goed zou gevonden hebben en dat wij uiteindelijk toch dezelfde ideeen en gedachten zouden hebben gehad.
Het blijft voor mij wel onwennig om haar meningen en ideeen daarin niet te horen.
Haar kijk op de zaken van het leven was ook voor mij vaak iets als: daar moet ik toch even voor achter mijn oren krabben maar was eigenlijk ook toch weer zo gewoon.
De laatste weken ben ik o.a. bezig geweest met de dingen die een jaar terug zijn gebeurd.
Dat waren niet altijd de meest leuke gedachten moet ik zeggen.
Nu ben ik blij dat Mar niet verder hoefde te knokken en dat ze haar rust heeft gevonden...
